Werkweek Schiermonnikoog
Werkweek Schiermonnikoog(Kotter en Skûtsje)
Zo, dat was best vroeg vandaag, 7 uur op staan om daarna snel te ontbijten.

Voordat we trouwens verder schrijven, Renate is weer terug. Bij het naar bed gaan (gisteren) vonden een aantal kinderen het toch niet goed dat we haar zouden laten zitten.
Na veel geroep midden in de nacht naar Renate, en alle andere camping gasten te hebben gewekt, kwam Renate te voorschijn verstopt tussen 60 fietsen. Knap!

Goed, terug naar de vroege ochtend. We moesten vroeg ontbijten omdat we om 10 uur ‚wad' moesten gaan lopen, m.a.w. we gingen Wad-lopen. Ook al scheen de zon uitbundig, fris was het wel zo vroeg.
Bijkomend voordeel was wel dat we direct wakker waren en we ons daarna konden storten op het Wad. En daar waren Bart en Marijke weer, onze nieuwe vakantievrienden van Schiermonnikoog. Wie heeft opgelet weet dat we hun beide gisteren ook al hebben ontmoet bij de Vogelexcursie. Wat blijkt, Bart en Marijke zijn van alle markten thuis, vogels, wadden en straks nog meer ....

Het was prachtig op het Wad, ook al hadden we wel even een kleine valse start. Marijke die ons weer begeleide houdt niet van te veel grapjes, dat was ons gisteren al opgevallen. Ook nu wilde de leiding even grappig doen op de vroege ochtend. Op het moment dat Marijke uitlegt dat het Wad geen drijfzand is, horen we even later Theo schreeuwen en zien we hem achter wat helmgras er (net) boven uit steken. Dat Theo in het Wad was gezakt, was natuurlijk een grapje. De hele groep in de slappe lach, behalve Marijke die op dat moment misschien wel dacht, was het Wad maar drijfzand.

Op het Wad zochten we naar zeepieren, mossels, kokkels, oesters en nog veel meer en we hebben alles gevonden en zelfs gegeten. Theo gaf ons (en Marijke) als bonus nog een recept mee voor zeekraal. Daarna zelfs nog even met een netje gevist naar krabben, volgens Marijke hadden we de grootste gevangen ooit bij haar excursies. We waren trouwens al een behoorlijk eind het Wad op gelopen, dus de terugweg viel wat tegen. Gelukkig konden we een nieuwe sport verzinnen onderweg, het zogenoemde ‚Waddic-Walking', lopen op het Wad met twee schepnetten. Zelfs Marijke moest er hartelijk om lachen. "Tot morgen", zeiden we tegen onze vaste vrienden van Schier, want dan nemen ze ons nog een keer mee op Jutterstocht.

Moe maar voldaan lunchte we bij de opstapplaats van het Wadlopen. We waren natuurlijk zwart van het slik en het was nog maar de vraag of we het eiland nog op mochten. Op de plek waar we zaten wilde men liever niet dat je er met vieze schoenen langs liep. Best gek voor een opstap plaats voor Wadlopen. Dat werd dus wel even puzzelen hoe we naar de boerderij konden komen.

Uiteindelijk kwamen we aan alwaar we allemaal ons konden ontdaan van al het slik , om daarna naar de befaamde Berkenplas te gaan om te zwemmen. Ook tijdens deze rit gebeurde er weer iets bijzonders, we kwamen een hele bijzondere rouwstoet tegen en de kinderen werden verzocht te stoppen en langs te kant stil te wachten totdat de stoet voorbij was. Het leek wel even op een erehaag van de Swoaistee. De stilte was enorm en de politie van Schier gaven ons een dikke pluim. Wat een voorbeeldige kinderen. De stoet en begrafenis was bijzonder omdat vandaag een zeer beroemd persoon van Schier (baas van Hotel vd Werff) werd begraven op het eiland.

Daarna konden we snel de Berkenplas in. Heerlijk, wel fris water maar het weer is fantastisch! Even bijkomen dat was super. De kinderen genoten van de vrije uurtjes in de plas met zwemmen, zandkastelen bouwen, varen etc,

De avond stond natuurlijk eerst in het teken van Theo, onze kok, die een heerlijke pasta voor ons had gemaakt. Top! Daarna snel douchen, tutten en opmaken voor de Bonte Avond. Wederom dolle pret, lekker dansen, limbo en slowen. Verder gaan we natuurlijk niet uitwijken over deze avond. Dat blijft tussen deze gesloten deuren, m.a.w. wat gebeurde in Schiermonnikoog op de Bonte Avond blijft in Schiermonnikoog. Wel kunnen we vertellen dat we genoeg pret hebben gehad, dat zelfs de baas van de boerderij ons verzocht nu wel eens een einde aan dit bruisende feest te maken. Het was gelukkig ook bijna tijd voor ons.

Morgen nog een hele dag maar om 10 uur moeten we het huis al uit, met grote schoonmaak. Dat wordt best ‚hollen' omdat allemaal te regelen. Voor vandaag zit het er in ieder geval op.
Om 23.00 uur ging iedereen rustig slapen en na een ietwat rumoerige nacht gisteren was het nu heel snel stil ....

Tot morgen!
foto.JPG foto 5.JPG